Eski ve tadilata ihtiyaç duyan yapıların ve eserlerin; hasarlı bölümlerinin, inşa dönemine uygun, aslını yansıtacak şekilde düzenlenmesine restorasyon denir.

Klasik tamir ve bakım işlemlerinden ayrı olarak restorasyon, tarihi ve sanatsal değeri olan eserlerin, uygun, gerçek ve eski görümlerinde değişikliğe yol açmadan düzenlenip iyileştirilmesidir. Bu işlem esnasında restoratör, yapıya ya da tarihi esere herhangi bir değişiklik katacak bir yorumda, dokunuşta bulunamaz.
Restorasyon işlemi yapılmadan önce incelemeler ve belgelemeler yapılır, ardından tamir aşaması ve son olarak koruma aşaması gerçekleştirilir. Tüm bu işlemler; müzecilik, restorasyon ve sanat tarihi bölümlerinden mezun kişilerce yapılır.

Restorasyon teknikleri

Restorasyon işlemi eserin de durumuna göre temel olarak beş farklı şekilde gerçekleştirilir. Sağlamlaştırma tekniği, yapının zemininin ya da temelinin kimi zaman da taşıyıcıların daha sağlam hale getirilmesinden ibarettir. Yeniden yapma tekniği ile yok olmaya yüz tutmuş eserler yeniden, dönemine ve üslubuna uygun şekilde tasarlanır.

Bu işlem, gerekli izinler ve belgeler olmadan asla gerçekleştirilemez. Yeniden yapma ile benzerlik gösteren yenileme işlemi, ancak eseri yeniden yapmak yerine daha iyi ve yeni hale getirmek için kullanılır.

Eğer yapıda, eksik bir bölüm varsa tamamlanması için gerçeğinden ayırt edilmeyecek şekilde bütünleme işlemi yapılır. Örneğin; duvarda yer alan mozaiklerin bir kısmı aşınmış ya da dökülmüşse bütünleme işlemiyle ilk haline yakın bir duruma getirilir. Daha önce yapılmış restorasyonlar ya da izinsiz tamiratlar esnasında hatalı bir ekleme yapılmışsa temizleme tekniği ile tüm fazlalıklar kaldırılır.